alithes.gr

alithes.gr
aliartospress.blogspot.com

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ του ΚΟΣΜΟΥ της ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Το κυρίαρχο αφήγημα ότι «η χώρα βγαίνει από την κρίση» και πως το 2018 είναι η χρονιά του «τέλους των μνημονίων», δέχεται ισχυρό πλήγμα από τα ίδια τα στοιχεία.
Διότι, παρά τους αναι­μι­κούς ρυθ­μούς οι­κο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης και τη μεί­ω­ση της ανερ­γί­ας, εντού­τοις με πραγ­μα­τι­κούς όρους εξα­κο­λου­θεί η ανερ­γία να κυ­μαί­νε­ται σε υψηλά επί­πε­δα από αυτά που δί­νουν οι επί­ση­μοι φο­ρείς. Η προ­ο­πτι­κή αυτή επι­βε­βαιώ­νε­ται και από προη­γού­με­νες εκτι­μή­σεις του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ ότι ακόμη και εάν υπάρ­χει μια θε­τι­κή με­τα­βο­λή του ΑΕΠ, θα πρό­κει­ται για μια μακρά πε­ρί­ο­δο «άνερ­γης ανά­πτυ­ξης» και με την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι δεν θα αναι­ρε­θούν από ένα εν­δε­χό­με­νο νέο κύκλο υπο­χώ­ρη­σης της οι­κο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας.

Ως απο­τέ­λε­σμα της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης που ξε­κι­νά­ει από το 2008 και των πε­ριο­ρι­στι­κών μνη­μο­νια­κών πο­λι­τι­κών από το 2010, φαί­νε­ται ότι έχου­με μια διαρ­κή άνοδο της ανερ­γί­ας, η οποία κο­ρυ­φώ­νε­ται το 2013, και μία αντί­στοι­χη διαρ­κή μεί­ω­ση των απα­σχο­λου­μέ­νων. Το πο­σο­στό των ανέρ­γων από 7,3% του ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού το 2008, εκτο­ξεύ­τη­κε στο 27,3% το 2013. Από εκεί και μετά φαί­νε­ται να υπάρ­χει μια τάση απο­κλι­μά­κω­σης της ανερ­γί­ας και αύ­ξη­σης της απα­σχό­λη­σης, χωρίς αυτό να ση­μαί­νει ότι το πρό­βλη­μα έχει λυθεί.
Σύμ­φω­να με τις προ­σεγ­γί­σεις του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, αν αξιο­ποι­η­θούν και άλλοι εναλ­λα­κτι­κοί δεί­κτες μέ­τρη­σης της ανερ­γί­ας (π.χ. η με­ρι­κή απα­σχό­λη­ση, η προ­σω­ρι­νή ερ­γα­σία, οι απο­θαρ­ρη­μέ­νοι άνερ­γοι κλπ.), τότε το πο­σο­στό ανερ­γί­ας, το 2017, εμ­φα­νί­ζε­ται υψη­λό­τε­ρο κατά 7 πο­σο­στιαί­ες μο­νά­δες (27,5% και 1.500.000 άνερ­γοι ένα­ντι του επί­ση­μου πο­σο­στού που είναι 20% και 970.000 άνερ­γοι). Θυ­μί­ζου­με ότι η με­ρι­κή απα­σχό­λη­ση, από 232.000 άτομα πε­ρί­που το 2008 έχει ανέλ­θει στις 350.000, εκ των οποί­ων η πλειο­νό­τη­τα θέλει να ερ­γά­ζε­ται με πλήρη και στα­θε­ρή ερ­γα­σία. Στους πα­ρα­πά­νω δεί­κτες μέ­τρη­σης της ανερ­γί­ας δεν προ­σμε­τρού­νται και όσοι/-ες Έλ­λη­νες/-ίδες έχουν με­τα­να­στεύ­σει τα χρό­νια των μνη­μο­νί­ων, οι οποί­οι υπο­λο­γί­ζο­νται σε 500.000 άτομα πε­ρί­που. Πράγ­μα­τι θα είχε εν­δια­φέ­ρον η εν­σω­μά­τω­ση των ατό­μων που με­τα­να­στεύ­ουν στον δεί­κτη ανερ­γί­ας, διότι έτσι θα μπο­ρού­σε να δια­μορ­φω­θεί ένας δεί­κτης για την ικα­νό­τη­τα της οι­κο­νο­μί­ας να προ­σφέ­ρει ερ­γα­σία στον πλη­θυ­σμό.
Βέ­βαια, η άνο­δος του πο­σο­στού της ανερ­γί­ας έχει συμ­βάλ­λει τα μέ­γι­στα στη μεί­ω­ση των μι­σθών. Άρα, πως γί­νε­ται να πέ­φτει το πο­σο­στό ανερ­γί­ας, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται οι κρα­τού­ντες, και να μην αυ­ξά­νο­νται οι μι­σθοί, όπως θα ήταν φυ­σιο­λο­γι­κό; Αυτό οφεί­λε­ται στο γε­γο­νός ότι οι θέ­σεις ερ­γα­σί­ας που δη­μιουρ­γού­νται είναι επι­σφα­λούς απα­σχό­λη­σης. Συ­γκε­κρι­μέ­να, ο αριθ­μός των ερ­γα­ζο­μέ­νων που λαμ­βά­νει κα­θα­ρές μη­νιαί­ες απο­δο­χές κάτω από 700 ευρώ, ανέρ­χε­ται σε 37,5% το 2017 (από 13% το 2009). Αθροι­στι­κά οι ερ­γα­ζό­με­νοι στον ιδιω­τι­κό τομέα με μισθό κάτω από 900 ευρώ απο­τε­λούν το 61%. Αυτό δεί­χνει μια τε­ρά­στια με­τα­φο­ρά πλού­του από την ερ­γα­σία προς το κε­φά­λαιο, η οποία υπο­λο­γί­ζε­ται σε 11 δις ευρώ κάθε έτος από το 2010 και μετά.
Έτσι, παρά την ζημιά που έχει υπο­στεί το πα­ρα­γω­γι­κό σύ­στη­μα της χώρας, το οποίο μά­λι­στα είναι συ­γκρί­σι­μο με αυτό της Γαλ­λί­ας και της Ιτα­λί­ας κατά τον Β΄ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο, εντού­τοις η αύ­ξη­ση της κερ­δο­φο­ρί­ας είναι εντυ­πω­σια­κή. Συ­γκε­κρι­μέ­να, με­τα­ξύ 2010-16, ενώ οι  μι­σθοί μειώ­θη­καν κατά 22% και κατά 32% για τους νέους κάτω των 25 ετών, αντί­θε­τα τα κέρδη του κε­φα­λαί­ου στην με­τα­ποι­η­τι­κή βιο­μη­χα­νία πα­ρου­σί­α­σαν αλ­μα­τώ­δη αύ­ξη­ση της τάξης του 56%. Και παρ’ ότι η κερ­δο­φο­ρία πα­ρου­σί­α­σε αύ­ξη­ση, εντού­τοις οι κα­θα­ρές επεν­δύ­σεις πα­γί­ου κε­φα­λαί­ου ήταν αρ­νη­τι­κές από το 2012 μέχρι το 2015, που ση­μαί­νει ότι συρ­ρι­κνώ­θη­κε το πα­ρα­γω­γι­κό δυ­να­μι­κό της χώρας.
Φαί­νε­ται, λοι­πόν, ότι παρά τις δρα­μα­τι­κές μειώ­σεις των μι­σθών στη βιο­μη­χα­νία, εντού­τοις τα προ­βλε­πό­με­να μνη­μο­νια­κά μέτρα όσον αφορά τις αντί­στοι­χες μειώ­σεις των τιμών, την αύ­ξη­ση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας και τη βελ­τί­ω­ση του ισο­ζυ­γί­ου τρε­χου­σών συ­ναλ­λα­γών δεν απέ­δω­σαν, αλλά με­τα­τρά­πη­καν σε αυ­ξή­σεις κερ­δών και όχι σε επεν­δύ­σεις. Συ­νε­πι­κου­ρού­με­να όλα αυτά από τους ιδε­ο­λο­γι­κούς και ορ­γα­νω­τι­κούς πα­ρά­γο­ντες, όπως είναι ο αρ­νη­τι­κός συ­σχε­τι­σμός δύ­να­μης για τα συν­δι­κά­τα στο εσω­τε­ρι­κό των επι­χει­ρή­σε­ων και στην κοι­νω­νία, συν­θέ­τουν την τρα­γι­κή ει­κό­να που έχει πε­ριέλ­θει ο κό­σμος της ερ­γα­σί­ας.
Τα στοι­χεία είναι απο­κα­λυ­πτι­κά. Με­τα­ξύ 2011-17, έχουν υπο­γρα­φεί αθροι­στι­κά 2.680 επι­χει­ρη­σια­κές συμ­βά­σεις ερ­γα­σί­ας ένα­ντι μόνο 126 κλα­δι­κών-ομοιο­ε­παγ­γελ­μα­τι­κών. Ου­σια­στι­κά, είναι η πε­ρί­ο­δος κατά την οποία θε­σμο­θε­τεί­ται, η υπε­ρί­σχυ­ση των επι­χει­ρη­σια­κών ένα­ντι των κλα­δι­κών συμ­βά­σε­ων ερ­γα­σί­ας, επι­βε­βαιώ­νο­ντας μια στα­θε­ρή επι­δί­ω­ξη της ερ­γο­δο­τι­κής πλευ­ράς να με­τα­φέ­ρει την δια­δι­κα­σία δια­πραγ­μά­τευ­σης στο επί­πε­δο της επι­χεί­ρη­σης όπου η ερ­γα­τι­κή πλευ­ρά είναι πιο αδύ­να­μη συν­δι­κα­λι­στι­κά και επο­μέ­νως δια­πραγ­μα­τευ­τι­κά.
Κατά συ­νέ­πεια, όσο κι αν η κυ­βέρ­νη­ση πι­στεύ­ει ότι «έχει ανα­τεί­λει η ελ­πί­δα της επα­να­φο­ράς της κα­νο­νι­κό­τη­τας στην αγορά ερ­γα­σί­ας» και πως ζούμε «την ‘’ε­πα­νά­στα­ση­’’ των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σε­ων», η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα την δια­ψεύ­δει.
Όλα τα πα­ρα­πά­νω δεί­χνουν ότι είναι πλέον ανα­γκαί­ες άλλου τύπου δρά­σεις, που θα ενο­ποιούν τους ερ­γα­ζό­με­νους στη μαύρη αγορά ερ­γα­σί­ας και στην επι­σφά­λεια, τους άνερ­γους και τους με­τα­νά­στες, με τους ερ­γα­ζό­με­νους που ακόμη έχουν ερ­γα­σία, και που θα βα­σί­ζε­ται στην ερ­γα­τι­κή αλ­λη­λεγ­γύη, την ερ­γα­τι­κή δη­μο­κρα­τία και την ενερ­γό συμ­με­το­χή των ερ­γα­ζο­μέ­νων στις απο­φά­σεις. Διότι, τε­λι­κά, το ζη­τού­με­νο είναι να βρε­θούν τρό­ποι για την ανα­συ­γκρό­τη­ση των δυ­νά­με­ων της ερ­γα­σί­ας και, το κυ­ριό­τε­ρο, να μεί­νουν ενερ­γοί οι άν­θρω­ποι.
(*) Ο Δ. Κα­τσο­ρί­δας είναι επι­στη­μο­νι­κός συ­νερ­γά­της του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ. Το εν λόγω άρθρο είναι ανα­δη­μο­σί­ευ­ση από την Εφη­με­ρί­δα των Συ­ντα­κτών, 1-6-2018.

εφημερίδα ΔΙΑΒΗΜΑ

ΤΗΛΕΦΩΝΑ

ΤΗΛΕΦΩΝΑ
Ευρωπαϊκός Αρ. Έκτακτης Ανάγκης 112, Αστυνομία 100, Πυροσβεστική 199, ΕΚΑΒ 166, Περιφερειακή Εν. Βοιωτίας 22613 50300-1, Δ. Λεβαδέων 2261350801-2-3, ΚΕΠ Δ. Λεβαδέων 2261 350000, Δήμος Θηβαίων 2262350600-602 ΚΕΠ Δ. Θηβαίων 2262 089632, Δήμος Αλιάρτου 2268350211, Δ. Διστόμου Αρ/βας Αντ/ρας 2267350100, Δήμος Ορχομενού 22613-51101, Δήμος Τανάγρας 2262351100, Νοσοκομείο Λιβαδειάς 2261350575, Νοσοκομείο Θήβας 22623 50100, Αστυνομική Διεύθυνση 2261088888, ΑΤ Θήβας 22620 82165, Πυροσβεστική Λιβαδειάς 2261028555-23081, Πυροσβεστική Θήβας 2262023775, ΚΤΕΛ Λιβαδειάς 2261028336, ΚΤΕΛ Θήβας 2262027512, ΚΤΕΛ Αθήνας Κηφισού 2105124911, ΚΤΕΛ Αθήνας Λιοσίων 210 8317186, ΟΣΕ Λιβαδειάς 2261087036, ΟΣΕ Θήβας 226202 8490, ΟΣΕ Αθήνας 2130121121, Ραδιοταξί Λιβαδειάς 2261028111, Ραδιοταξί Θήβας 2262 027077, Μουσείο Θήβας 22620 27913-23559, Μουσείο Χαιρώνειας 22610 95270

Αρχειοθήκη ιστολογίου